Tevoorschijn komen

Tijdens het boodschappen doen raak ik in gesprek met een 84-jarige man. Hij vertelt dat hij iedere dag naar deze supermarkt komt om een kopje koffie te drinken en te kletsen. Zo kan hij even zijn verdriet vergeten. Zijn vrouw is dementerend en langzaam verliest hij de vrouw die hij zo liefheeft. Ik voel het immense verdriet en ben er even stil van.

Hij slikt en zegt dat hij graag gedichten schrijft in het dialect. Nog nooit had iemand zijn woorden gelezen. Ik ben nieuwsgierig en nodig hem uit om zijn gedichten naar me te mailen.

’s Avonds heb ik wat van zijn werk in mijn mailbox.
De gedichten gaan over verdriet, gemis, mooie momenten en dankbaarheid. Zijn eenvoudig woordgebruik ontroert me.

Een paar dagen later kom ik hem weer tegen in de supermarkt. Hij vraagt me onzeker wat ik van zijn gedichten vind. Ik zeg dat ik hem een woordkunstenaar vind en vertel hoe zijn gedichten me hebben getroffen. Ongelovig kijkt hij me aan. Zijn ogen worden vochtig en zijn onderlip begint te trillen. Hij mompelt nog een ‘dank je wel’ en rijdt dan snel weg in zijn scootmobiel.

Dit moment raakt hem én mij. Het is mooi om deze man tevoorschijn te zien komen in een kwaliteit die nog niemand had gezien!

Hoe nodig jij jezelf of anderen uit om tevoorschijn te komen?